Het jaar rond voor kinderen

Voor meer diepgang rondom Spreuken en Gebeden, kunt U de volgende link aanklikken:

Spreuken en Gebeden als helpers op onze levensweg

Mei

Mei

In Mei ~ in Mei,

dan glimt en glanst de wei.

Dan is daar louter leven, zweven

en dansen wij elfen vrolijk en blij.

In Mei ~ in Mei,

helpen wij de planten groeien.

Laten wij de bloemen bloeien,

in het zonne-lichtgetij.

In Mei ~ in Mei,

dansen wij met bij en vlinder.

En de krekeltjes daarginder,

sjirpen ons een leid daarbij.

In Mei ~ in Mei,

dragen wij de kracht omhoog,

naar de lichte hemelboog,

met onze elfenrij.

Pasen

April
De sterretjes van ’t speenkruid en hoefblad klein,
Begroeten de warme zonneschijn.
Zie, de bijen hebben gouden stuifmeelbroekjes aan!
Ja! Lente is door onze tuin gegaan.

Zilverschijnend en als van zacht fluweel,
Blinken wilgenkatjes aan donkere twijgen.
Het is, alsof louter klaterlachjes
Dóórbreken uit het ernstige zwijgen.

Teer ontluikt het leven, als uit de dood.

De natuur onthult ons haar wonder, zó groot,
Dat, bij een innerlijk beleven,
Het ook aan ons een nieuw begin kan geven.

De jonge lentemaan gluurt door de kale twijgen –

Een trillend vogellied doorbreekt het stille zwijgen.
” ’t wordt Pasen”, zeg ik tot mij zelve zacht.
En overdenk het grote offer, dat eens werd gebracht.

Gedicht: Hermien Ijzerman, Langs Paden.

Afbeelding: Komm Lieber Mai, Dorothea Schmidt

(Raffael-Verlag Ittigen)

 

Maart Hermien Ijzermann

Maart

In iedere knop, hoe klein hij moge zijn,
Ligt de voltooiing reeds verborgen.
Ook iedere dag die wij verzorgen,
Bevat de krachten reeds voor morgen.

Taaie volharding is wat de natuur nu oefenen wil,
Stormen trotseren met ijzeren wil.
Ook de mens kan dit volbrengen.
En dan: afwachten na de inspanning, verlossend en stil.

Zie! De knoppen gaan zwellen.
Zie! De kluit onthult zijn sprieten.
Ja, alles wil ons vertellen,
Van hoeveel schoons wij kunnen genieten.

De krokussen bloeien!
Hoe glanzend en geel, gelijk het geurige Safraan.
De bijen hebben stuifmeelbroekjes aan,
Oh zie, De lente is dansend!

Gedicht en afbeelding: Hermien Ijzerman, Langs Paden.

De Seizoenen

Maria Lichtmis

Kom neem je lichtjes in je hand,

kom naar buiten met je licht.

De zon weer rijst en de dag weer lengt,

krijgt natuur een nieuw gezicht.

In de herfst stak jij je kaarsjes aan

in het donker van je knol,

van harte door de kersttijd gesterkt

schijnt het nu zo liefdevol.

Kom water neem ons licht nu op,

laat het schijnen in je stroom,

laat het stralen saam met de sterrenglans

in de groei van elke knop.

Draag ons kleine licht als spiegelbeeld

naar het grote licht omhoog.

Dat zon en maan en hemelboog

het beamen met hun schijn.

Bron: http://www.doehoek.nl

winterstilte

Uit het Kleine Volkje door Hermien Ijzerman.

Winterstilte

Het is de goede Moeder Aarde,
Die het kleine volk bewaarde,
In de donkere wintertijd.

Zij slapen en rusten tezamen.

Doch, toen zijn in de aarde kwamen,
Waakten zij eerst nog lange tijd,
Over al het stille leven,
Dat daar toevlucht had gezocht van wijd en zijd.

En dat daar slapend was gebleven,
Om de koude boven te ontgaan
En beneden warm te blijven,
Tijdens Koning Winters barre bestaan.

drie koningen 8

Drie koningen 

Drie koningen schrijden langs wegen ver,
naar Bethlehem wijst hen de gouden ster.

De eerste is Melchior met het goud,
de tweede is Balthasar wijs en oud.

Als derde komt Kaspar die mirre brengt,
dat hij vol eerbied het kindje schenkt.

In Bethlehem vinden zij het heilig kind,
dat hemel en aarde weer samenbindt.